Bugün bir arkadaşım bana arkadaş ile tanıdık olayını karıştırdığımı söyledi. Bende arkadaşlarımı düşündüm ve süzgeçten geçirdim. Meğer çoğu tanıdıkmış. Yani sadece on kadar arkadaşım var. Biz herkese arkadaş demeye alışmışız meğer tanıdık demek gerekiyormuş. Ozaman hemen kabataslak bir hesap yapıyorum. Binlerce tanıdığım on adeti geçmeyen arkadaşım ve birkaç tane dostum var. Bu dostlarımda hep çocukluktan kalma yani son on yıl içinde hiç dost edinememişim. Aslında hayatta en sevdiğim arkadaşım-dostum vardı adı Mehmet Dumlupınar. Kendisini kaybettik sobadan zehirlendi yani. Onu çok sevdiğimi öldükten sonra anladım. Hani derler ya birşeyin değerini kaybettiğinde anlarsın diye. Yıllarca rüyama girdi. Herşeyimizi paylaşıyorduk saç jölemize kadar.
